Ondersteboven leven

Het is vrijdagmiddag half5 en ik zit op mijn werk, heb geen zin meer om te werken, maar heb om 6uur met Rob in de stad afgesproken, dus moet nog even wachten. Mooi moment om jullie weer eens te updaten over mijn belevenissen Down Under (ik sta nog steeds met beide voeten op de grond, ondanks dat ik aan de onderkant van de aarde ben, haha, enorm grappig ben ik toch :p)

Afgelopen anderhalf week volgens mij wel veel gedaan. Tis een beetje moeilijk te onthouden allemaal (wordt ook al een dagje ouder he ;) ), gelukkig maak ik veel foto's zodat ik terug kan kijken wat ik ook al weer heb gedaan, haha. Oh ja het komt allemaal weer terug, daar gaan we dan:

Ik ben nu natuurlijk elke dag aan het werk, nou ja, ik ga in in ieder geval elke dag naar mijn stage toe, echt werken kan je het nog niet noemen wat ik de afgelopen tijd heb gedaan. Ik had nog niet echt een project waar ik mee bezig kon, dus was een beetje random dingen aan het lezen. Wel heel interessant hoor! Allemaal artikelen en documenten over de gezondheid van Aboriginals, beleid omtrent aboriginals, community development etc. Heb heel veel kennis vergaard de afgelopen 2 weken :). Wel heel schokkend om te lezen en te zien (ook 2 documentaires gekeken) hoe er met de aboriginals werd/wordt omgegaan hier. Het lijkt wel alsof ze 70 jaar terug in de tijd leven. Zo werd er in 2007 een Intervention ingesteld waardoor alle aboriginals in de Northern Territory (een staat van Australie, of eigenlijk geen staat, maar dat is een heel technisch verhaal) de helft van hun welfare money in moesten leveren. Dit was gebasseerd op een rapport waarin stond dat er een heleboel kinderen misbruikt werden in Aboriginal communities. De redenatie was dat de vaders niks te doen hadden omdat ze geen werk hadden, door hun geld af te pakken zouden ze meer gemotiveerd zijn om werk te gaan zoeken ofzo... Deze Intervention werd alleen maar op aboriginals opgelegd, wat natuurlijk keiharde discriminatie is, maar wat blijkt, het is in de wet opgenomen dat er tegen aboriginals gediscrimineerd mag worden, of in ieder geval, ze worden niet door de wet beschermd tegen discriminatie! Echt belachelijk.. Terug naar de Intevention, er werd natuurlijk onderzocht of er daadwerkelijk zoveel misbruik plaatsvond, wat bleek, van de 1000 kinderen die waren onderzocht, bleken er maar 4 waarschijnlijk misbruikt te zijn... :o Maar deze resultaten werden natuurlijk door de media en de overheid genegeerd.. En de hele Intervention bracht natuurlijk een hele hoop stigmatisering met zich mee waar veel aboriginese mannen erg onderleiden, zij hebben echt het idee dat non-aboriginals hen nu zien als pedofielen.. En de Intervention gaat vandaag de dag nog steeds door... Tis echt belachelijk (ik kan er gewoon een beetje kwaad over worden).. Tis ook frustrerend, want aan de ene kant zegt de overheid dat de aboriginals geholpen moeten worden en meer controle krijgen over hun eigen leven, maar aan de andere kant doet de overheid herhaaldelijk dit soort dingen waardoor juist alle controle uit de handen van de aboriginals wordt genomen en hun hele situatie alleen nog maar verslechterd. In de jaren 70 werd al gezegd dat aboriginal communities empowered moesten worden (dat is dat ze meer controle ervaren/hebben over de factoren en beslissingen die hun leven (in)direct beinvloeden), dat is nu dus 40 jaar geleden en er is nu nog steeds dezelfde discussie gaande... Misschien kan ik met mijn frisse Hollandse blik het tij keren.. hahaha (lekkere Hollandse hoogmoed...)

Anyway, daar heb ik dus een beetje over gelezen terwijl ik hier op mn werk zat. Deze week hebben we eindelijk vastgesteld waar ik aan ga werken. Vandaag een goed gesprek gehad met mijn begeleider (pas de tweede keer dat ik hem zag sinds ik hier ben begonnen) en nu kan ik eindelijk aan de slag (of maandag :p)! Daar heb ik wel zin in, een beetje structuur in mijn werk, yes, I like structuur :)
Afgelopen week was er een ander meisje van de Wageningen Universiteit hier ook begonnen met haar stage, af en toe met haar geluncht, kan ik iig af en toe ook Nederlands praten :D En gezellig elke donderdag lunchen met Larissa, Alice en haar :)

Naast werken moet ik ook nog een lieftallig vriendinnetje en toerist zijn! Dus allemaal leuke dingen doen in mn vrije tijd :)

Afgelopen dinsdag hadden Rob en ik Tom uitgenodigd om bij ons te komen eten (we kwamen hem toevallig tegen in de bus), we hadden lekker geBBQt en veel wijn gedronken :) Super gezellig. Op woensdagavond gingen Rob en ik Salsa dansen in de Ivy, dat is echt een super bijzondere plek, tis een bar/restaurant/pub, zonder dak! En best wel sjiek (en dus duur :p). We begonnen met een beginnersles en daarna konden we nog vrij dansen, jippie! Dat was heel leuk, Rob kan best wel goed dansen :) En toen gingen we naar huis, alleen onderweg naar de bus liepen we langs Max Brenner (een chocolade cafe, waar er hier heel veel van zijn!) en toen vroeg Rob of ik zin had in nog wat chocola.. uuuh JJAAA, natuurlijk, ik ben een vrouw :p.. Dus toen hebben we daar  nog een chocoladefondue gegeten met zn tweeen om half10 's avonds.. Jummie! Rob houdt ook heel veel van chocola en we blijven maar chocola kopen, ookal hebben we al vet veel chocola in huis.. volgens mij ben ik al flink wat kilootjes aangekomen door al die chocola hier.. maar ik ben veel aan het hardlopen om dat er allemaal weer af te trainen :D

Donderdag kreeg Rob te horen dat hij is geplaatst voor het Teach for Australia program en dat moest natuurlijk gevierd worden! Dus toen zijn we naar Blu Bar geweest. Dat is een bar op de hoogste verdieping van een heel luxe hotel, met prachtig uitzicht over de haven (Harbour Bridge en Opera House). Daar hebben we een heerlijke, overprijste cocktail gedronken: omgerekend 16 euro!!! Maar hij was wel heel lekker en we kregen er een prachtig uitzicht bij. We hadden ook nog eens de beste plek, direct bij het raam :) Dat was echt geweldig!
Dat was ook het moment dat ik ben begonnen met omwisselen in mijn hoofd, wat alleen nog niet zo goed gaat.. Elke keer als ik betaalde stond ik er niet echt bij stil hoe duur het was en om de een of andere reden halveer ik de prijs elke keer om tot euro te komen, wat helemaal nergens op slaat, want de wisselkoers is $1 = 0.81euro, dus dat is helemaal niet de helft!!! Ik ben gewoon een beetje dom volgens mij. Maar ik denk dat het wel handig is om een beetje te beginnen om te rekenen, want nu heb ik op en de een of andere manier niet echt door dat ik geld uitgeef... Misschien omdat de briefjes plastic zijn en niet voelt alsof het echt geld is :p

Anyway, toen was het weekend! Op vrijdagavond had ik gezellig gegeten met Cat en Heena, 2 meiden die ook mee waren op die mooie zeilboot. Dat was een hele gezellige avond, we zaten bij Heena thuis, die een prachtig apartement heeft in het centrum van Sydney, beetje wijn gedronken en toen was het opeens 2uur 's nachts! Rob was die dag naar Conception day geweest(een dag van zijn universiteit waar belachelijk veel wordt gedronken, er heerst hier sowieso een beetje een cultuurtje van: je drinkt om dronken te worden) en om half2 belde hij me dat hij in de stad was en of ik zin had om ook te komen. Ik vond dat prima, had nog wel zin in een biertje. Hij en zn vrienden waren kats bezopen, maar wel grappig. Om 4uur gingen we maar naar huis, maar eerst nog even langs de Mac (helaas geen kebab zaken hier! Dus geen kapsalon om je midnight munchies te bevredigen). Toen misten we net de bus 10 minuten en moesten we 50 minuten wachten op de volgende. Uiteindelijk waren we om half6 thuis en begon het al licht te worden!! Maar het was een zeer geslaagde avond :D

Op zaterdag zou ik eerst naar DefCon gaan (een hardcore muziekfestival wat vanuit Nederland hier is overkomen waaien, als Nederlander kon je voor 20 euro naar binnen), ik zou met wat andere Nederlanders gaan, maar die gingen toch niet. Dus ben ik ook maar niet gegaan. Rob en ik zijn toen naar de Rocks Markets geweest. Wat een heel leuk marktje is, waar mensen allemaal dingen verkopen die ze zelf hebben gemaakt, souvenirs, maar ook kleding, gebruiksvoorwerpen, thee, tassen, eten etc. Heel gezellig! En daarna hebben we nog gezellig thee gedronken in een heeeel knus Iers theehuisje, met heerlijke scones erbij :D
Op zaterdagavond zouden we eigenlijk weer naar een Rugby wedstrijd gaan, maar Rob was een van de ledenpassen kwijt geraakt, dus konden we helaas niet. Dus toen zijn we maar thuis gebleven, hebben we Fruit Ninja gespeeld op de Kinect (echt een heel vet spel waarbij je fruit kapot moest slaan), maar daar zijn we maar meegestopt toen ik de hele tijd verloor, voordat ik dingen kapot ging gooien :p Die kant van mij hoeft hij nu nog niet te zien, hihi :o

Zondag hadden we een hele leuke dag. We zijn eerst ergens buiten de deur wezen ontbijten (of brunchen, want het was al 11uur tegen die tijd). Ze hebben hier een 'entertainment book' waarin allemaal vouchers staan waarmee je korting kan krijgen op een heleboel verschillende dingen, restaurants, bars, bioscopen, dierentuinen, tours etc. Dus die gebruiken we redelijk veel. Voor Robs moeder is dat boek heilig, die gaat nergens naartoe als het niet in het boek staat, hahaha... We hebben een heerlijk bagel ontbijt gehad en daarna nog ergens anders koffie met een heerlijke koek gehaald. 's Middags gingen we een bushwalk doen in een stuk bos wat eigenlijk midden in de woonwijk ligt. Maar supermooi is en groot! Er loopt een beekje doorheen en allemaal rotsen en kleine paadjes... Geweldig dus :) Het was vlakbij het huis van de ouders van Tom (vriend van Rob) en we wilden even kijken of hij thuis was, maar hij was er niet, dus hebben we maar even met de ouders van hem gepraat voordat we het bos in doken. Na ongeveer 3 uur lopen kwamen we weer terug en toen zaten de ouders van Tom buiten een biertje te drinken met de buren en die vertelden dat ze al helemaal ongerust waren! Ze dachten dat we verdwaald waren, omdat we zolang weg waren geweest.. ze wilden zelfs bijna de politie bellen.. Haha!! Na hen gerust gesteld te hebben, zijn we er gezellig bij gaan zitten en hebben we een biertje met ze genuttigd. Toen werden we ook nog eens uitgenodigd om mee te eten, want Toms ouders hadden toch genoeg eten en er was verder niemand (Tom was er zelf niet eens). Dus hebben Rob en ik gezellig met die ouders gegeten. Dat was een erg leuke avond! Tis heel tof om de 'echte Australiers' te ontmoeten en daarmee te praten :)

En daarna begon er weer een werkweek, mijn 3e alweer!! Deze week hebben we 's avonds niet zoveel gedaan, lekker gekookt en op tijd naar bed gegaan... We beginnen de vriezers al aardig leeg te eten, dus er is niet zo deprimerend veel vlees meer! Hoewel het vlees eigenlijk wel lekker is. Vooral de T-bone steaks zijn verrukkelijk! Er wordt hier heel veel lamsvlees gegeten, wat ik niet zo lekker vind, maar op de een of andere manier wel steeds voorgeschoteld krijg.. tis een beetje zelfde soort smaak als geitenkaas, juk! Maar blijkbaar iets heel Australisch, zelfs bij de Mac hebben ze lamsvlees :p

Gisteravond hadden we vrienden over de vloer, heel lekker gegeten (natuurlijk BBQ :p) en ik had mama's salada gemaakt, die ene met manderijntjes er in. En blijkbaar zijn manderijntjes uit blik hier iets heel ongewoons, ze hadden het wel 30 minuten over die manderijntjes en hoe raar dat was :p Maar ze vonden de salade wel echt heel lekker :) En we dronken er wijn bij die ouder was dan wijzelf (uit 1986) en 1 uit 1994.. Super lekker die oude wijnen :)

En nu is het vrijdagmiddag bijna half 6 en dus weekend!!! Vanavond is er de halve finale van Australian Football League, waar we heen gaan in het stadion :) Schijnt een enorm event te zijn, dus dat wordt wel gaaf! Morgen gaan we naar de Blue Mountains, samen met oa Cat en Heena, en ik blijf er dan een nachtje slapen met hun :) En op zondag gaan we met Robs moeder en broertje naar een Gold Class bioscoop. Dat schijnt een geweldige ervaring te zijn, met megacomfi stoelen die jezelf in kan stellen en voor de film begint kan je een lijstje opgeven met wat je wilt eten en drinken tijdens de film en wanneer je dat precies wilt hebben (bijv, een half uur in de film wil ik een flesje cola en wat popcorn, na 45 wil ik graag chips en water etc...).. Leuk weekend voor de boeg dus!!

Oh en ik ben trouwens echt aan het hardlopen van het centraal station naar mijn werk. En dat bevalt best wel goed. De eerste keer was een ramp, ik was namelijk (natuurlijk) verkeerd gelopen, had een afslag gemist en daardoor toen een heel eind omgelopen. Het was vet warm en de rugzak was irritant. Toen ik op mn werk kwam deden de douches het niet!! En ik was zo bezweet :( Gelukkig deden ze het later op de dag wel en kon ik alsnog douchen. Toen heb ik om half2 's middags op het werk lopen douchen, bijzondere ervaring wel :p,.. En deze week heb ik 2 dagen gerend en volgende week ga ik het denk ik 3 dagen doen. Supersportief dus.. moet natuurlijk klaar zijn voor de Australische zomer, whiieee!!

Conclusie van dit verhaal: Ik vermaak me heel erg hier in Sydney, en vind het nu een stuk leuker dan 4 weken geleden. Ik begin steeds meer verliefd te worden op Australie en Sydney (en het is nog niet eens zomer) en het is gewoon leuk!!!

Ik heb laatst een heleboel foto's op facebook gezet, check deze link:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10151011445911319.419100.568216318&type=3&l=12c6b21a7e

Ciao!

Werken, zeilen, eten, drinken en gelukkig zijn :)

Het is alweer bijna twee weken geleden dat ik mijn vorige blog heb geschreven en zoveel gebeurd in de tussentijd! Tijd voor een nieuwe update dus…

Vorige week dinsdag ben ik begonnen met mijn stage. De eerste dag was een introdagje waarin ik vanalles uitgelegd kreeg over het gebouw, nooduitgangen, de organisatie etc. En had ik de eerste inhoudelijke meeting met Anthony (mijn stagebegeleider), deze meeting vond plaats samen met Alice, een college die een week voor mij is gestart en aan hetzelfde project werkt als ik. Het project waar we aan werken is echt heel erg interessant, maar het werk zelf is misschien een beetje saai. Het project gaat over gezondheid van de aboriginals. Mijn stagebegeleider wil samen met een groep onderzoekers een langdurig project opzetten met als doel de gezondheid van de aboriginals te verbeteren door middel van community development. Dit betekend dat ze een de communities waar de aboriginals wonen willen verbeteren door samen te werken met deze communities. Samen met de communities willen ze een plan opstellen met issues die belangrijk zijn om aangepakt te worden. Voor dit project zijn ze nu bezig met een fondsaanvraag en Alice en ik gaan bezig met een literatuur review om deze aanvraag te ondersteunen. Ik ga onderzoeken of er interventies zijn die zich richten op het verminderen van sociale ongelijkheid van de aboriginals ten opzichte van de rest van de bevolking. Dus dat wordt heel veel lezen! Afgelopen week heb ik eigenlijk ook vooral zitten lezen, ik ben hard aan het inlezen over de situatie van aboriginals in Australie (die echt heel slecht is! Gemiddelde levensverwachting is 20 jaar jonger, veel alcohol en drugsgebruik, veel kinderen worden doof of hebben ooginfecties. Veel Australiers zijn hier niet van op de hoogte, of willen daar niet van op de hoogte zijn). Het is een heel interessant onderwerp en het grappige is dat het gelijk interessante gesprekken oplevert als ik met Aussies over mijn stage praat. Alice is verder een hele gezellige collega’s, met de rest heb ik nog niet zoveel contact, maar wie weet komt dat nog. 

Mijn bureautje

Gebouw waar ik werk

Het werkritme zit er nog niet helemaal in en ik ben heel erg moe, wat heel vervelend is als je moet lezen, want ik val de hele tijd bijna in slaap, of mijn hoofd valt opeens naar beneden (weer dat knikkebollen met mn ogen open...). Ik hoef er niet eens zo heel vroeg uit, Rob en ik staan meestal op tussen 7 en half8, maar meestal gaan we pas slapen tussen 1 en half2, dus erg veel slaap krijgen we niet :p... We reizen gezelllig samen met de bus (nou ja, erg gezellig is het eigenlijk niet, omdat we vrijwel altijd allebei in slaap vallen). Het kost me ongeveer 1,5 tot 2 uur om op mn werk te komen. Bizar he! Moet je nagaan dat je in dezelfde stad woont en dan zo ver moet reizen!! In dezelfde tijd kan je heel Nederland van oost naar west hebben doorkruist :p Ik moet twee bussen nemen op om mijn werk te komen en bussen zijn heel vervelend... Dus ik zit er aan te denken om de tweede bus te schrappen en te gaan hardlopen het laatste stukje. Het is iets meer dan 4,5 km dus dat is zeker te doen en er is een douche op mijn werk.. waarschijnlijk ga ik hier morgen mee beginnen (je mag me uitlachen als je wilt...). Maar het lijkt me een goede vervanger voor mijn fietsen. Wat ik trouwens best wel mis! Tis best irritant dat Sydney zo’n grote stad is en je niet ff op je fietsje kan springen om van A naar B te komen. Als je ff wat wil drinken in de stad ofzo moet je gelijk de bus pakken, wat je weer 1.5 uur kost om heen en terug te komen...Maar grote stad is ook we leuk (waarom weet ik eigenlijk niet :p).

Dus ik ben aan het harde werkende leven begonnen hier in Sydney. Tis een interessante ervaring om buiten Nederland te werken, best wel apart. De mensen zijn eigenlijk hetzelfde en de werkvloer ziet er ook niet anders uit, alleen iedereen praat Engels! Ik had vandaag nog dat ik weer even verbaasd was dat iemand de telefoon in het Engels op nam  :p en af en toe wil ik bijna in het Nederlands iemand aanspreken, maar dat snappen ze natuurlijk niet :p.. Laatst wel per ongeluk tegen Rob Nederlands lopen praten.. De wekker ging en dan gaat de radio altijd aan en Rob deed em maar niet uit, en toen vroeg ik aan hem: “Kan je de radio uit doen?” Ik vroeg het een paar keer, maar hij deed het maar niet! Na een tijdje had ik door dat ik Nederlands tegen hem aan het praten was, en dat snapt ie natuurlijk nie :p (het was nog geen 7uur ’s ochtends..), hihihi...

Naast het werken ben ik natuurlijk ook nog steeds een beetje een toeristje en doen we leuke dingen. Vorige week zaterdag zijn we naar het strand geweest met Tom (een goede vriend van Rob), het was de eerste officiele lentedag en dat moest natuurlijk gevierd worden!! We zouden eerst naar Bondi beach gaan, maar het waaide best wel hard, dus toen zijn we uiteindelijk naar Clovelly beach gegaan waar we lekker uit de wind in de zon konden zitten, dat was heerlijk! Het water zag er ook heel aanlokkelijk uit, want het water is hier heel helder en ziet er heel bezwembaar uit. Het was alleen freaking koud! Tom wilde er toch wel in, maar bleef met tot aan zn knieen staan, te koud om verder te gaan. Rob volgde hem en hij ging er wel in een keer doorheen en zwom naar de overkant (hij moest natuurlijk ff indruk maken op zn meisje :p). Toen kon Tom natuurlijk niet achterblijven en zwom ook heen en weer.. Let wel! Dit gebeurde allemaal terwijl ze de hele tijd oerkreten uitstootten omdat het zo koud was :p 

Diezelfde avond hebben we met z’n 3en gebbqt en zijn we naar een Rugby League wedstrijd geweest in het stadion. Robs vader heeft ledenpassen waarmee we gratis naar elke Rugby en AFL (Australian Football) wedstrijd kunnen. Ik was nog nooit bij een live sportwedstrijd geweest in zo’n groot stadion, het was echt vet gaaf! Ik kreeg een spoedcursus Rugby League spelregels, want ik had geen idee hoe dat werkte. Het is een hele vreemde sport, 22 mannen, 1 bal, 4 palen. En elke keer lopen ze 2 meter met de bal en dan liggen ze weer met een hoopje op de bal. Ik wilde de hele tijd opmerking maken als: “hoopje op de bal!”, maar dat snapte Rob en Tom natuurlijk niet... Maar de sfeer was wel heel leuk om mee te maken. Na de wedstrijd hebben we thuis nog een heleboel wijn zitten drinken, waaronder een die ouder was dan onszelf! (uit 1986 :p) en ook rijstwijn met 53%, dat was niet heel lekker :p

Cheerleaders bij de wedstrijd

Wallabie aaien

De zondag daarna zijn we naar het Featherdale Wildlife park geweest met z’n 2tjes. Dat was heel leuk! Alle wildlife van Australië is daar te bewonderen, kangaroes, wallabies, koala’s (die zijn zoooo schattig!!!) heleboel mooie vogels, emoes, krokodillen en natuurlijk slangen!! T Was een heel leuk park, want de kangaroes en wallabies zaten niet in kleine hokjes, maar konden vrijuit rondhuppen en je kon voer kopen om ze eten te geven, wat we natuurlijk gedaan hebben J.. Je kon een koala aaien (lief!!) en papagaaien leren praten :p. Op een gegeven moment stonden we te kijken naar hoe de vleermuizen eten kregen, de medewerker legde uit wat ze eten enzo en terwijl we stonden te kijken kreeg ik opeens een natte splash op mijn hoofd, ik dacht eerst dat een van die vleermuizen fruit had gegooid (want ze eten fruit), alleen toen ik het van mn voorhoofd afveegde bleek dat het vogelpoep was!! Ieuwl!! Ik voelde me helemaal een met de natuur op dat moment... en wilde daar zo snel mogelijk van af :p

Vogelpoep op mn hoofd

Manly beach

Ik zou eigenlijk afgelopen maandag zijn begonnen met stage, maar Anthony was heel druk met afspraken die dag, dus zei hij dat ik beter op dinsdag kon beginnen. Dus had ik lekker nog een dagje vakantie :) Yay!! Ik had zin om iets te gaan doen en Rob moest natuurlijk gewoon werken, dus heb ik een berichtje op Couchsurfing geplaatst of iemand zin had om naar het strand te gaan en dat hadden mensen wel, dus met een groepje van 6 mensen zijn we naar Manly beach geweest, daar moet je heen met de veerboot, supermooi uitzicht op Operahouse en Harbourbridge vanaf de boot :) En het strand was geweldig!! Het was heerlijk weer, lekker zonnig en vrijwel geen wind. Dus we zaten lekker te chillen in de zon en toen kregen we wel heel veel zin om even een duik te nemen. Dus dat deden we, je moet alleen wel bedenken dat het hier nog maar begin lente is, dus het water is megakoud! We renden het water in en in het begin was het nog wel te doen, maar na een tijdje in het water te zijn werd het steeds kouder en kouder, ik begon zelfs te hyperventileren op een gegeven moment! En raakte een beetje in paniek (zoals ik dat altijd doe :p) Dus toen maar weer snel uit het water gegaan, want er waren toch geen lekkere strandwachten die me konden redden :o

Afgelopen zondag hadden we een geweldige dag! We gingen zeilen op een supervette boot. We waren vrijdag naar een couchsurfing event geweest, hun Sydney monthly drinks, gewoon om nieuwe mensen te leren kennen. En daar raakte we aan de praat met een Poolse gast. Die nodigde ons uit om met hem mee te gaan op een zeilboot van een vriend op zondag. Dat leek ons wel heel erg leuk, hij had ook wat andere mensen uitgenodigd. Dus dat gingen we doen. Ik vond het stiekem wel een beetje eng, het klonk als het begin van een perfecte horrorstory, Poolse gast nodigt "backpackers" uit op een zeilboot en toen.... Ik vertrouwde het niet helemaal, dus ik ging de naam van de boot googlen Woronora en het eerste waar google mee komt is Woronora Cemetry (begraafplaats). AAAAHHH!!! Maar ja, je moet je niet door angst laten leiden, dus ik schoof dat maar achter in mijn hoofd, en dat was maar goed ook, want het was een geweldige dag dat we hadden!! De boot was geweldig. Het was van een Nederlandse man van in de 70 ofzo die in de jaren 60 naar Australie was verhuisd en die boot zelf heeft gebouwd. Hij heeft er 38 jaar over gedaan! (dan is 17 jaar voor jullie huis nog helemaal niet zoveel he pap en mam ;) ).. Een hele leuke man ook, supergelukkig en helemaal tevreden met het leven wat hij leidde. Zijn levensfilosofie was dat hij alleen de goede dingen herinnerde en de nare dingen wilde hij zich niet herinneren, want zo leek het alsof hem alleen maar goede dingen overkwam. Klinkt misschien een beetje simpel, maar ik denk wel dat het kan leiden tot gelukkig zijn!! We waren met iets van 15 mensen op de boot, we hadden wat mensen uit de stad opgehaald, een groepje van 4 personen die uit canada en england kwamen en die ook voor langer in Sydney aan het werk zijn/stage lopen. Dat was erg gezellig en daar gaan we wel weer een keer mee afspreken :D 

Het was een hele chille dag, we hebben een beetje geholpen met de zeilen hijsen en Rob heeft nog even aan het roer gestaan :) En we zagen dolfijnen! Supertof!! 

Oh en we vertrokken vanaf Palm Beach, wat een heel rijk gedeelte van Sydney is, stonden echt supermooie huizen daar! waarschijnlijk 4 miljoen dollar per huis ofzo...

Zaterdagavond hadden we ook een gave avond, we gingen met wat vrienden van Rob uiteten in een Braziliaans bbq restaurant. Je kon daar onbeperkt eten, ze kwamen dan aan je tafel met bijvoorbeeld een spiets vol gegrilld vlees, bijvoorbeeld beef with garlic, of beef with cheese, of porkbelly, of zalm en daar sneden ze dan een stuk van af en die kon je dan zelf er afpakken met je vleesknijper. En al het vlees was geweldig lekker! Superlekker gemarineerd enzo. En zoals ik al zei was het onbeperkt eten, dus aan het einde van de avond ontploften we bijna van het vele eten dat we hadden gehad :o En daarna nog lekker gedanst in een leuke tent. 

Ik ben ondertussen al wel meer gewend aan het in Sydney zijn enzo. Hoewel ik nog steeds elke keer de verkeerde kant op kijk als ik de weg oversteek, maar tot nu toe nog niet overreden, dus dat gaat goed ;). Het Engels praten is nog steeds vervelend en gooi er nog steeds Nederlandse woorden tussen. Australiers hebben best wel veel eigen woorden die ik niet ken, zo noemen ze McDonalds bijvoorbeeld Maggus, in de volksmond, soms zijn gesprekken daardoor best wel moeilijk te volgen... Maar gelukkig heb ik Rob die me die dingen kan leren :)

Oh en alles is hier trouwens giga duur! We gingen zaterdag boodschappen doen en daar kochten we brood voor omgerekend 3 euro, ofzo.. iig heel duur en alles kost hier veel geld, maar gelukkig werkt Rob, mwhahaha... 

Dat was het denk ik wel weer zo'n beetje heb nog veel meer verhalen die ik kan vertellen denk ik, maar dat komt een andere keer wel denk ik. 

Doegdoeg!

Ik heb nog meer foto's toegevoegd! Je kan ze vinden als je op de kleine diavoorstelling hiernaast klikt :)

Eerste weekje Sydney

Eindelijk een eerste update! Ik wilde zondagavond al iets schrijven, maar er kwamen steeds dingen (lees: Rob) tussen, waardoor het erbij inschoot. Maar nu heb ik eindelijk een goed moment gevonden om jullie te voorzien van een update, want ik weet hoe hard jullie daar naar smachten!!! 

Het is ondertussen al bijna een week geleden dat ik door m'n ouders op het vliegveld werd afgezet en uitgezwaaid om aan de lange trip naar Australië te beginnen, in mijn eentje. Het vliegen was best wel chill, alleen vliegen is eigenlijk wel prima. De service was goed en het eten redelijk, niet te veel turbulentie en het overstappen in Hongkong ging heel soepel. 

Tijdens overstap in Hongkong

Het hele slapen in het vliegtuig ging helaas niet zoals gepland, ik wilde slapen in de eerste vlucht en dan in de tweede vlucht wakker blijven, zodat ik alvast een beetje op Australische tijd zal zitten, maar ja, de eerste vlucht kon ik natuurlijk niet slapen en de tweede vlucht kon ik niks doen zonder in slaap te vallen.. :p Tot het moment een uur voor de landing. Toen werd ik enorm zenuwachtig, mijn handen waren helemaal zweterig en ik had een hartslag van 200 volgens mij... Op het scherm kon ik zien hoelang het zal duren voordat we zouden landen en met elke minuut die voorbij ging, ging mijn hartslag 1 beat per minuut omhoog. De aankomst in Sydney was geweldig! Het was al donker daar tegen die tijd en we vlogen over de stad, dus het was een zee aan lichtjes! En ik kon de Harbour Bridge en Opera House zien vanuit het vliegtuig, ik zat als een klein kindje met m'n neus tegen het raampje gedrukt en moest me inhouden om niet kleine verraste kreetjes uit te slaan :) En toen waren we geland en kon ik een stempel van Australië in ontvangst nemen. Ik hoefde gelukkig niet uitgebreid gecheckt te worden zoals je altijd ziet in Border Security en kon gewoon doorlopen.. naar Rob die me stond op te wachten met een bordje en een ballon. Het was heel vreemd om hem weer te zien! Maar ook wel leuk. We gingen direct naar huis, wat nog wel zo'n anderhalf uur rijden was. Bij het instappen stond ik natuurlijk aan de verkeerde kant van de auto te wachten, totdat ik zag dat het stuur aan de verkeerde kant zat.. hihi.. We reden over de Harbour Bridge met uitzicht op Opera House :) Daar aangekomen werd ik met open armen ontvangen door Robs ouders en kreeg ik gelijk een glas wijn en een bord eten in mn handen gedrukt :D Toen wel snel naar bed gegaan, aangezien ik net meer dan 24 uur had gereisd was ik best wel moe... 

Op vrijdag heb ik lekker uitgeslapen tot een uur of 1 (eigenlijk een hele normale tijd voor mij ;) )... een beetje rondgehangen in het huis. Met Robs vader (hierna Paul genoemd, want dat is zijn naam) gepraat en met hem mee gegaan naar de supermarkt, die was niet zo shokkend anders dan supermarkten in Nederland, behalve dan dat het kaasvak veel kleiner is :p... En toen was het tijd om me klaar te maken voor mn eerste date met Rob en de stad in te gaan. Vanaf hier naar de stad is nog best wel een eindje, zo'n 30-45 minuten, afhankelijk van het verkeer. In de bus zitten was heel raar, want hij reed de hele tijd aan de verkeerde kant van de weg en iedereen haalt aan de andere kant in.. Dat is echt vreemd. Maar ik heb de trip naar de stad overleeft. Onze date bestond uit een drankje bij Cruisebar, met uitzicht op Operahouse :D, daarna eten in een Thais restaurant, waar ik een heerlijke maaltijd had met gewokte knoflook en groenten en Rob een

gigantisch scherpe rode curry, met een lekker chocolade toetje achteraf. Een kopje thee, daarna hebben we een stuk door de stad gelopen en een cocktail gedronken in een heel leuk cafeetje, waar ze cocktails en drankjes schonken in lege groente potjes en maatbekers :) En tot slot hebben we nog een cocktail gedronken in een cafeetje met uitzicht op Cockle Bay en toen weer naar huis. Meiden zijn hier trouwens vreselijk gekleed wanneer ze uitgaan.. Ze dragen echt megakorte rokjes die maar net over hun kont heen komen en enorm hoge hakken waar ze duidelijk niet op kunnen lopen. 

Zaterdag heb ik eerst lekker uitgeslapen en rustig aan gedaan. Ergens in de middag kwam Robs broertje op bezoek (Daniel), dat was erg gezellig :) Rob en hij hadden een idee om een van de kamers in het huis, een soort buitenkamer, die wel overdekt is en muren heeft, alleen de muren bestaan voor de bovenste helft uit gaas (snapje?), ze hadden daar een relaxte bank neer gezet en wilden daar een tv ophangen en een mat neerleggen. Dus gingen we naar een soort Gamma om die dingen op te zoeken... Alleen toen we naar de kassa liepen moest het hele gebouw worden geëvacueerd! We hadden geen idee waarom, maar we zijn er wel veilig uitgekomen :) 's Avonds vond mijn eerste officiele dinner met de familie plaatst, een BBQ. Dat gaat wel even wat anders dan een Nederlandse BBQ :p Eerst kregen we lekkere voorafjes (kleine bladerdeegvierkantjes met daarop een stukje tomaat, feta en een olijf). Daarna gingen Rob, Daniel en ik ondertussen op de Xbox spelen, ze hebben hier een kinect! Dus leuke spelletjes waarbij je je hele lichaam moet gebruiken, wij gingen fruit ninja spelen waarbij je met je handen stukken fruit door midden moet slaan. Superleuk spel, waarbij ik mezelf heb verwond door tegen mijn eigen hoofd aan te slaan :p Ondertussen had Paul wat vlees onder de BBQ gelegd, steak, worstjes en wat andere dingen. Eigenlijk is BBQen hier niet anders dan dat iemand gewoon staat te koken, behalve dan dat het op een BBQ buiten gebeurd.. De steak was wel enorm lekker, jumjum!! Het eten was wel grappig, want ze wilden steeds dat ik allemaal dingen ging proberen, sauzen en eten en dan zaten ze met z'n allen toe te kijken hoe ik weer wat aan het proberen was, hihi. Ik werd er wel een beetje zenuwachtig van, maar het is me gelukt om te eten zonder al te veel op de grond te gooien :) Oh en we hadden natuurlijk wijn bij het eten, een wijn uit 1993 die Paul en Desiree sindsdien zelf hebben laten rijpen in hun wijnkelder! Dat was echt een hele lekkere volle wijn! Jummie!

Op zondag was het tijd om Robs moeder en haar vriend te ontmoeten (Ronelle en Mike). We gingen met hun lunch hebben in een hele leuke tent een beetje buiten de stad. Het is hier winter, maar het weer is de hele tijd al superfijn, zo'n 20 graden en zon elke dag. Zo ook zondag, dus konden we lekker buiten zitten. Lekker in het zonnetje, met een live jazz bandje op de achtergrond :) En natuurlijk wijn :p Ze houden hier allemaal van een borreltje (en altijd meer dan 1 :p). Daarna hebben we nog bij hen thuis gechilld, lekkere wijn gedronken en toen gebeurde natuurlijk het onvermijdelijke: ik gooide mijn glas om, en die viel natuurlijk kapot.. zucht.. Het was heel raar, want het glaasje bleef aan mn vinger plakken en toen ik mijn hand weg trok viel ie om. Gelukkig is Ronelle heel aardig en ze vond het meer zonde van de wijn dan van het glaasje :p

Terug in Robs huis was het tijd voor avondeten. Met als voorafje seafood... mosselen en mini octopusjes!! Check de foto voor hoe dat er uitzag...

Het was echt heel moeilijk om dit binnen te krijgen. Zo'n vork vol tentakels ziet er niet lekker uit en voelt ontzettend tegen natuurlijk om dat in je mond te stoppen.. Maar ik wilde het natuurlijk wel proberen. Het smaakte niet eens zo heel vies. Het is meer de hele textuur die heel raar voelt in je mond, vooral als je met je tong over de kleine zuignapjes glijd. Niet iets wat ik per se nog een keer zal willen eten. Mosselen had ik ook nog nooit gehad, maar die waren wel beter te eten dan de octopusjes... Gelukkig was dit alleen nog maar voorgerecht... de rest van de maaltijd was zelfgemaakte pizza, die heel lekker was!

Maandag had ik een lunchafspraak met Anthony, mijn stagebegeleider. Ik moest daarheen met de bus, en dat werd een ramp... Ik was heel mooi op tijd weggegaan, had een extra buskaartje gekocht en was in de juiste bus richting de stad gestapt en ook bij de goede halte uitgestapt. Daar moest ik echter overstappen. Ik wist precies waar ik moest zijn en welke bus ik moest hebben, de bus kwam vrijwel gelijk nadat ik bij de juiste halte aan was gekomen. Er kwamen alleen twee bussen tegelijk aan! De eerste was 378 en de tweede was 372, dat was degene die ik moest hebben. Ik keek naar de 378 en dacht: die moet ik niet hebben, toen zag ik de 372 er achter rijden en dacht: die moet ik hebben. Op de een of andere manier ging er vervolgens iets mis met deze informatie om te zetten naar de juiste activiteit, want wat ik deed was in de 378 stappen... Het duurde best wel een tijdje voor ik door had dat ik in de verkeerde bus zat, want in de bus zelf zit geen display waarop je dat kan zien. Ik had echter op de kaart gezien dat de bus een tijd door een park zal rijden. Er kwam alleen maar steeds geen park en de tijd dat de bus aan zal moeten zijn gekomen bij mijn halte was ook al verstreken. Toen keek ik op de palen bij de bushaltes die we passeerden en daar stond nr 372 helemaal niet bij, alleen nr 378.. Shit, verkeerde bus dus! Dus ik ben uit de bus gesprongen en Rob gebeld: Help! Ik ben in de verkeerde bus gestapt! Gelukkig ging de 378 wel ongeveer dezelfde kant op als de 372, ik hoefde alleen maar door het park te lopen om bij de Uni te komen.. Alleen onthoud wel dat dit Australie is, een park hier is niet zo als in Nederland, de snelste weg door het park zou alsnog meer dan 2,5 km zijn! Tijdens het lopen belde ik Anthony maar even dat ik heel wat later zou zijn, omdat ik de verkeerde bus had genomen... Hij lachte me keihard uit :p Maar zei dat het geen probleem was, we konden gewoon lunchen in het park. Ik was net voorbij een heel leuk restaurantje gelopen, en daar gingen we zitten. Lekker in de zon, midden in het park. Anthony vond het prima dat ik in de verkeerde bus was gestapt, want hij vond dat sowieso een fijn restaurant, met goed eten. En het eten was inderdaad erg goed! We hadden leuke gesprekken over project waar ik aan ga werken en andere projecten waar hij en collega's aan werken. Heerlijk om weer over dit soort dingen te kunnen praten :D Wel apart trouwens, ik zat in een t-shirtje tijdens de lunch en Anthony had een overhemd aan, met daarover nog een dikke wollen trui en hij zat verbaasd te kijken dat ik het niet koud had met mijn t-shirtje.. het was 20 graden! 

Na onze lunch ben ik richting het strand gegaan. Anthony raadde me aan om naar Clovelly beach te gaan en vanaf daar over de coastal walkway naar Bondi beach te lopen. De bus vertrok vlak vanaf waar we toen waren richting Clovelly beach. Toen ik op de bus stond te wachten werd wel duidelijk dat ik nog moet wennen aan het feit dat het verkeer hier aan de andere kant van de weg rijd. Na een tijdje kwam ik er namelijk achter dat ik op de bus de verkeerde kant op stond te wachten :p

Bronte beach

Surfers bij Tamarama beach

Rare foto van mij op Bondi beach

Toen ik uiteindelijk wel de goede bus had was het een kort ritje naar het strand. De route was echt een goede aanrader, want het was heel gaaf om daar te lopen. De kust is echt heel mooi, met redelijk helder water op de stranden voor de rest een hoop rotsen. Ik had natuurlijk goed mijn huiswerk gedaan door een hele hoop Bondi rescue te kijken, dus het was hartstikke leuk om die stranden te zien :) Tamarama beach en Bronte beach en natuurlijk Bondi beach :) Er waren allemaal mensen aan het surfen enzo.. vet leuk om in het echt te zien!
Het werd alleen wel heel vroeg donker. Het wordt al om 6uur ofzo donker, dat was ik een beetje vergeten toen ik begon aan de route. En de stranden zitten helaas aan de verkeerde kant van het land, dus je ziet de zon niet in de zee zakken... Na mijn heerlijke wandeling ben ik weer terug de stad in gegaan en samen met Rob een kopje warme chocola gedronken bij Max Brenner. Dat was erg lekker! En toen richting huis voor avondeten.

Gister, dinsdag dus, was het NDARC congres (NDARC is het onderzoeksinstituut waar ik stage ga lopen, dit was hun jaarlijks congres waar ze hun huidig onderzoek presenteren). Gister was alleen een slechte dag, ik had enorm last van mijn jetlag. Ik was om 9uur op het congres (dat betekende dat ik om half8 al van huis moest), tijdens de praatjes kon ik echt niet wakker blijven. Mijn ogen vielen de hele tijd dicht en ik was aan het knikkebollen terwijl ik wakker was. Ik heb het dan ook niet lang volgehouden en ben rond half12 (tijdens de 'morning tea') weer naar huis gegaan en in bed gekropen (het slechtste wat je kan doen natuurlijk met een jetlag, maar ik kon het echt niet weerstaan!). 's avonds weer lekker gegeten met Robs ouders, ze zijn hier trouwens wel aan erg scherp eten gewend en ze hebben elke avond wijn bij eten :p... En na het eten tv gekeken, een programma over vluchtelingen. Er is hier namelijk een grote discussie gaande over zgn boatpeople, asielzoekers die via boten Australie binnenkomen. Heel veel Australiers zijn hier op tegen en nu hebben ze een tv programma waar prominente figuren uit de media dezelfde reis gaan afleggen als de asielzoekers... Interessant wel!

En vandaag is het woensdag. Ik heb net een Australisch bankaccount geopend bij een hele aardige vrouw die al aanbood om mijn bruiloft te organiseren, hahahaha. Vanavond ga ik lekker met Rob uit eten en morgen ga ik de toerist uithangen in Sydney door een gratis stadstoer te gaan doen..

Ik probeer vooral een beetje rustig aan te doen, over mn jetlag heen te komen (die niet zo heel erg is, behalve gister dan). Ik ben een beetje verkouden en nog steeds erg aan het hoesten, maar dat wordt al beter. Desiree (Robs stiefmoeder) heeft een hoestdrank gekocht en staat er op dat ik elke avond een "hot-lemon drink" drink (dat nog altijd beter is dan bruinebasterdmetui drankje!). Tis verder allemaal erg wennen! Alles is anders hier, het is 20 graden, maar winter. Ze rijden aan de andere kant van de weg, wat echt best wel wennen is! De bomen en planten en vogels zijn hier anders en maken andere geluiden. Overal zijn heuvels. Ik woon nu in Baulkhamhills en heb geleerd dat als er ergens Hills in een naam zit, dit ook daadwerkelijk betekend dat er heuvels zijn, dus niet zoals als Hardenberg of Bergentheim waar het dan vervolgens vlak is... Binnenkort maar eens kijken hoe dat gaat met hardlopen :o 

Verder valt het ook nog wel tegen dat ik de hele tijd in het Engels moet praten en luisteren. Ik merk dat het wel moeite kost om Engelse conversaties te volgen. Nederlands pak je automatisch op als mensen dat praten, maar voor Engels moet je toch nog moeite doen, dat is wel vermoeiend. Daarnaast mis ik nog steeds een hele hoop uitdrukkingen die ik wil gebruiken in het Engels, maar niet ken. Hele simpele dingen als: werkse, gelukkig maar, fijn, mooi,... enzovoort!! Ik merk wel dat ik af en toe per ongeluk Nederlandse woordjes er doorheen gooi, hihi..
Oh en het geld is plastic en doet pijn als je het in je oog krijgt! hihi

Nou dat was het dan wel denk ik, de eerste update... pff een heel verhaal! Ik hoop dat jullie hier even mee vooruit kunnen!! 

Oh en ik heb een Australisch telefoonnummer: +61434890458
Oh en als je rechtsboven op de foto's klikt dan krijg je als het goed is nog meer foto's te zien :)

Laatste dagen!

Hallo hallo!

Na maanden aftellen vertrek ik over een paar dagen eindelijk naar Australië :) Net als vorig jaar in Zuid-Amerika zal ik deze keer ook weer een blog bijhouden, leuk hè! En dit is het eerste berichtje...

Ik ben maximaal aan het aftellen (nog maar 12 dagen!!) en de meeste dingen zijn al geregeld: ticket geboekt, visum aangevraagd, verzekeringen, geld en alle andere dingen die je nodig hebt voor een reis naar de andere kant van de wereld. Dus ik hoef nu alleen nog maar mijn tas in te pakken en in het vliegtuig te stappen..

Vlucht details :)

Oh ja en afscheid nemen van iedereen hier! Afscheidsfeestjes en dinertjes zijn al gepland en de tissues zijn ook al ingeslagen, hihi.Ik ga iedereen wel vet hard missen, maar het is maar een half jaartje voor je het weet ben ik alweer terug :) En ik zal jullie dus op de hoogte houden via deze blog (en natuurlijk skype, mail en facebook!)